AP’s disastrous irrigation schemes slow down మంగళవారం, నవం 3 2009

Jalayagnam comes to a virtual halt

NM Satheesh  Indian Express 3 Nov 2009

HYDERABAD: Jalayagnam, the favourite scheme of former chief minister the late YS Rajasekhara Reddy, seems to have slided down in the list of priorities of the present government.

Leave alone the progress of the programme at the field level, even a review of it by the government has become rare in the last two months.

According to sources in the irrigation department, funding of the programme has come to a halt and the pending bills are piling up with the government.

It seems that the government is not going to spend the allocated budget Rs 18,000 crore in this financial year. The government has not released even Rs 1,000 crore for the projects in the last two months. It was decided by the regime of Rajasekhara Reddy that the government should release about Rs 1,400 crore every month to keep the projects going.

According to officials, the government has already halted payment of Rs 4,000 crore which was spent by the contractors and the construction of projects like Pulichintala which has been completed to an extent of 70 per cent is not progressing as per the schedule.

Irrigation officials say that the time table fixed by the government for the completion of 82 major and medium irrigation projects under Jalayagnam will go awry.

The YSR government had contemplated Jalayagnam to bring about one crore acres of land under irrigation facility. Under the scheme 82 projects are to be constructed at a cost of Rs 1.50 lakh crore.

Leave a Response »

 

Jai Telangana మంగళవారం, అక్టో 6 2009

BOOK WATCH
By Anita Joshua

Jai Telangana

Telangana: The State of Affairs, M. Bharath Bhushan and N. Venugopal, AdEd Value Ventures, Rs. 250.

Ever a festering issue in Andhra Pradesh, the Telangana question assumed national significance after a three-decade hiatus since the Jai Telangana Movement in the wake of the 2004 electoral alliance between the Congress and the Telangana Rashtra Samithi.

Sensing the widespread ignorance outside the State about the Telangana issue, M. Bharath Bhushan and N. Venugopal have sought to explain the rationale for the demand for separate Statehood in this collection of research articles on the region and literature from the area. Through these varied approaches, the attempt is to explain the reasons for the sense of alienation felt by the people of Telangana; traced in a 1969 vintage article by Duncan B. Forrester to the region being under Nizam’s rule for 200 years, cut away from the “rest of the Telugu country”.

Given that Telangana has become a major election issue in the State, the book examines whether polls foster separatism and uses government data to show how the region is lagging behind the coastal and Rayalaseema regions of Andhra Pradesh to make out a case for a separate identity. Also thrown in are two short stories in translation — the delightful “Golla Ramavva” by former Prime Minister P.V. Narasimha Rao and “Bhoomi” by the doyen of Telugu short stories, Allam Rajayya.

Source: Literary Review, The Hindu, Oct 4, 2009 http://www.hindu.com/lr/2009/10/04/stories/2009100450060200.htm

Leave a Response »

 

Pramod Ram Reddy – Telangana deities గురువారం, సెప్టెం 10 2009

Telangana milieu on canvas

Pramod Ram Reddy’s exhibition at Minaaz Art Gallery depicts deities, life and people of Nizamabad

Sri Lakshmi

THE WIDE canvas of Indian deities has been an integral part of our system. On one hand, their peculiar imagery, clothing and unrelated colouring notwithstanding, people unquestioningly accept and revere them, thus making them a part of their lives, more so in the villages and rural areas.

On the other, these deities, as wonderful works of art – extremely imaginative and aesthetic, have inspired creative people in various areas to experiment with them – weave stories, make paintings, designs sets, perform dramas and make textiles.

Artist G.Pramod Ram Reddy presents his paintings portraying the ruling deities of Nizamabad along with a few others, apart from depicting the life and people there. In retrospect, Pramod experimented with bolder themes and an alloyed attitude concerning colour, design, composition and line.

The alluring result that got him noticed was probably his effort to be `real’ and his talent, despite the inevitable influence of Klimt.

In the present exhibition, the earlier spirit of adventure and influx of experimentation is replaced by a more reticent and mellowed attitude where the artist effortlessly exercised his skills in colour, line and composition.

Leave a Response »

 

Kondapalli Seshagiri Rao – Artistic imprint of mythology శనివారం, Feb 28 2009

Unsung, yet on a song

 

 

 

 

CAN AN 80-year-old person move on his own? He, perhaps, needs a stick or someone to take him around within the house. But, for Kondapally Seshagiri Rao, an acclaimed painter, not a day passes without touching paint or brush.

All the big names who are in news for their creative paintings are disciples of Seshagiri Rao, who has maintained a low profile all his life training hundreds of students. Though he received several awards and recognised the world over, Telugus know little about this maestro. Unlike commercial artists who are making a fast buck, Rao remains contended with what he has got in life. Having retired from the College of Fine Arts and Craft, he was happily spending his time painting and playing with his grandchildren.

 

“I have no remorse. My specialisation is mythological painting and I derive great pleasure in painting them,” he explained. On the fellowship given by the Lalitha Kala Academy, Seshagiri Rao has completed 16 paintings depicting the Kalidasa’s Abhignana Shankulam which is yet to get published due to fund crunch.

 

It all began when the Minister, Mehdi Nawaj Jung, in the then Nizam Government, who spotted the creative talent in young Seshagiri Rao, sent him to the Shantinekatan to perfect the art. Struggling hard in life, he joined the Government services as teacher and went on to be become Principal of the college.

 

His paintings were exhibited in London, the US, Moscow and at several corners of the country.

one of the beautiful works of seshagiri rao

 

 

He was once recognised as the best painter by the Government of India. Rao specialised mainly in portraits, Indian painting, folk and mythological.

“I belong to Warangal and I learnt my first lessons from my masters here only,” he says proudly.

One Response »

 

తాకట్టులో తెలంగాణ ఆదివారం, జన 18 2009

ప్రళయ దినం ముందున్నది…
-అల్లం నారాయణ

ఊరూరికి పాటపాడి తెలంగాణన్నరు. నమ్మినోళ్లు చాలా మంది ఊరేగింపులన్నరు. వీధులన్ని మళ్లీ పెనుకేకలయినయి. తెలంగాణల మల్లా లడాయి జోరుగైనది. ఉద్యమాల మాల గుచ్చి అమర వీరుల కేస్తరు. ఆ త్యాగఫలం ఆశజూపి కొందరు నేతలయితరు. కలిసొచ్చి వారు తెలంగాణ దూతలవుతరు. సిద్ధాంతకర్తలు కొందరు తోడుగుంటరు. సై అంటే సై అని మోసాలకు మలాము పూస్తరు.

కొందరు తమ వాగ్దానాలను, దేవుని విషయంలో చేసిన ప్రమాణాలను అతి స్వల్ప మూల్యానికి అమ్ముకుంటారు. ప్రళయదినాన దేవుడు వారివైపు కన్నెత్తి కూడా చూడడు. -ఖురాన్‌

 బహుశా కొందరు చాలా విషయాలు మరచిపోతుంటారు. దేన్ని దేనికోసం ప్రారంభించారో? ఏది ఎందుకు తనకు గౌరవం సమకూర్చి పీఠాలెక్కించిం దో? ఏ కారణం చేత తామొక విభాత సంధ్యలో కాలం మీద వీరులమై కవాతు చేస్తున్నామో మరచిపోతారు. అల్ప విషయాల కోసం అనల్పాన్ని బలిపెడతారు. ఏ ఉద్యమాలు నిన్ను వీరున్ని చేశాయో ఆ ఉద్యమాలను తాకట్టుపెడితే జరిగేదేమిటి? పోనీ ఒరిగేదేమిటి. తెలంగాణ ఒక శతకోటి గాయాల వీణ. వేల మోసాల మాయల గాయాలపాలైన నేల. అసెంబ్లీలో బుద్ధిగా కూచొని ఉన్న గాంధీ విగ్రహం ఎదురుగా ఒక స్థూపం ఉన్నది. అధికారికంగా ఇప్పటికీ అది ఆవిష్క­ృతం కాకుండా అనధికార ధిక్కార స్వరంలా ఉన్నది.

ఆ స్థూపంలో ఎన్నం ఉపేందర్‌ మరి మున్నూటా డెబ్భై మందికి పైబడిన తెలంగాణ అమరవీరుల ‘యాది’ ఉన్నది. ‘మనాది’ ఉన్నది. త్యాగమున్నది. నిండైన తెలంగాణ కల ఒకటున్నది. అది కాలిపోయి కూలిపోయిన వాస్తవంగా మారి హృదయఘోష వినిపిస్తున్నది. నలభై ఏండ్ల క్రితం కొడుకులను పోగొట్టుకున్న తల్లుల దుఃఖపు వెక్కిళ్లు ఉన్నవి. అవి కాల చక్రంలో ప్రతి సందర్భంలోనూ వినిపిస్తున్నవి. గుండె గొంతుకలో కొట్లాడిన ఒక తెలంగాణ ఆత్మ ఉన్నది. గత మొక వారసత్వపు కవాతు కోసం ఎదురు చూస్తూనే ఉన్నది. త్యాగాల చాళ్లు చివరికి రాజకీయపు దుర్గంధంలో మసి బారుతున్నవి. కాంగ్రెస్‌ పార్టీ యాభై ఏళ్ల మోసంతో కలె బారుతున్నది. తెలంగాణ ఆత్మనది బేరసారాల, గెలుపు ఎత్తుగడల సారంగా మార్చి ఉన్నది. మొయిలీ చివరకు అబద్ధాల కోరు అయిండు. తెలంగాణకు ఇక తెడ్డేగతి అని తేల్చి చెప్పిండు. కీలెరిగి ఎవరో ఒక వాత పెట్టిం డు.

అట్లానేనన లేదని నోరెళ్లబెట్టిండు. మొత్తానికి తెలంగాణకు ప్రాణ సంకటం కాంగ్రెస్‌ కది చెలగా టం. తెలుసు తెలుసు ఈ నాటకం. కడప వాసి రాజశేఖర రెడ్డి మాట మొయిలీ నోట చిలక పలుకులయ్యిం ది. మరోసారి మరోసారి, మరోసారి తెలంగాణ అరిగోస పడింది. పీఠం ఎక్కేదాక తెలంగాణ ముద్దుగున్నది. దోచుకోను తెలంగాణ బొద్దుగున్నది. హైదరాబాద్‌ బిర్యానీ భలె రంజుగున్నది. రింగురోడ్డు పంట భూములన్ని కమ్ముకున్నవి. సగం హైదరాబాద్‌లో వై.ఎస్‌ బాటలున్నవి. హైదరాబాదోని బతుకుల బీటలున్నవి. మొదటి మోసం నాలుగున్నరేండ్లది. దాని వయస్సు అంతకంటే పెద్దగున్నది. విశాలాంధ్ర నుంచీ అది సాగుతున్నది. రెండో మోసానికిపుడు రెక్కలున్నవి. కూటములు కట్టినప్పుడే అవి తేటగున్నవి. తెలంగాణ ద్రోహుల పార్టీ ఇప్పుడు మిత్రుడైనది. తెలంగాణ వద్దన్న సమైక్య పార్టీ ముద్దైనది. నారాయణ, రాఘవులు నవ్వుతున్నరు. ఏడ్వలేక కేసీ ఆరూ పగలబడి నవ్వుతున్నడు.

Leave a Response »

 

మంచి రాజకీయాలు- స్క్రిప్ట్ లేని డైలాగులు ఆదివారం, ఆగ 17 2008

ఎట్లాస్ట్ ద షో ఈజ్ ఆన్
 
స్క్రిప్ట్ లేని డైలాగులా? సో వాట్

నంబరు 8 ఎన్నోసార్లు రాదు. 8 లేదా 17 లేదా 26 మాత్రమే. మనకు 35, 44, 53 తేదీలు కాలెండరులో లేవు కదా. ఒక్కొక్కరికి ఒక్కో నంబరు అదృష్టాన్నిస్తుంది. అయితే ప్రజలకు అచ్చొచ్చే నంబరే తెలుగు వాళ్ళకు ఇంకా తెలీదు

ఈరోజు చిరంజీవికి ముప్పయి సంవత్సరాలలో లేని నటనానుభవము కలిగి ఉండాలి. ఏమైనా కాకపోయినా ఈ రోజు తన పార్టీ ముసుగులోంచి బయటపదింది. ఎట్టకేలకు బిగ్ బాస్ నేరుగా పత్రికా రంగంతో మాట్లాడి తన రాజకీయ అరంగేట్రం సంబందినంచిన సస్పెన్స్ కి తెర దించారు. తన పార్టీ ఇంకా ఊగిసలాడే అవకాశం లేదని తను నిజంగానే పార్టీ పెడ్తానని తేల్చి చెప్పినట్లయింది.

ఇంకా పేరు లేదు, దిశ లేదు! మరో మంచి ముహూర్తం ఉంది. అప్పుడే అంత తొందర ఎందుకు అన్నట్లు ఇది చిరు రాజకీయ ప్రారంబోత్సవం మాత్రమే

అందరికీ కావాలసినవన్నీ ఉన్నాయి తన జోలెలో. అంబేద్కర్, గాంధీ, మదర్ థెరెస్సా, ఫూలే చిత్రపటాలు కూడా ఉన్నయి. ఇంకేమి కావాలి. కాని సూటిగా ఒక్క మాట ఇంకా లేదు.
 

తనకు కాంగ్రేసు, తెలుగు దేశం పార్టీలు రైవల్స్ కాదని, తెలంగాణ ప్రత్యేక రాష్ట్రం విషయంలో ప్రజల అభీష్టం మేరకు తన పార్టీ కార్యక్రమం ఉంటుందని దాటవేసే కుప్పిగంతులను ప్రదర్శించారు. పరిస్థితి మరో లక్కీ నంబరుకు మారుతుందని అనుకోవాల్సిన అవసరము లేదు.
   
స్క్రిప్ట్ లేని డైలాగులు చెప్పమంటె నటులకుండె ఇబ్బంది ఏంటో పదహారణాలు కనిపించిందీ ఈరోజు పత్రికా సమావేశంలో. తన పార్టీలో సోషల్ జస్టీస్ తో పాటు పొలిటికల్ జస్టీస్ కూడా ఉంటుందని వినూత్న ప్రతిపాదన చేయడంతోపాటు నేను ‘రైటిజం’ లెఫ్టిజం కాదు నాది హ్యూమనిజం అని తన పార్టీ  రాజకీయాలను పరిచయం చేసారు. తన పార్టీకి ఎన్ని సీట్లొస్తాయనేది ఇప్పుడే ఎందుకనీ, ఎవరితో పొత్తు పెట్టుకొనేది ఇప్పుడె చెప్పలేమనీ తన పార్టీ ఇంకా అయోమయం నుంచి బయటపడలేదనీ స్పష్టం చేశారు. 

తన ఆత్మ విశ్వాసం, మహిళల అండ, యూతు అండ, అన్ని పార్టీల్లోని తన అభిమానుల అండ తనను ఉత్తేజం, తేజోవంతం చేసిందనీ సవినయంగా చెప్పారు. తన మంచితనము తన సెన్సిటీవ్నెస్ తనకు కొండంత బలానిస్తుందని విశ్వాసం ప్రకటించారు.

One Response »

 

Hunger for Color- Live Art of Chiluveru Manohar మంగళవారం, ఆగ 5 2008

Art mart warms up to consultants

 

Debasmita Ghosh | TNN 

Akhadi kurta, a long sling bag and a miserably pensive face peeping out of an overgrown beard – is this the stereotyped image that springs to your mind when you think of an artist? Well, that may have been true some five years back, when the word ‘struggle’ was an accepted part of life for those who dared tread this path. Fortunately the scene now is far brighter, thanks to the increasing popularity of the Indian art. As the world opens up lucrative avenues in the form of art auctions and investments apart from extravagant art fairs, things are hotting up at the art mart. Considering the amount of money that is flowing into this field today, it’s just a matter of strategising to grab a share of this large pie. 

Claiming a stake in this are not just artists but also art galleries, promoters and the latest addition in the area – art management and consulting firms. Even as Hyderabad, with its myriad galleries, artists, curators and promoters, is gradually growing into a hub of art, there seems to be a battle brewing among the stake-holders. The artists who once struggled to put on display their works are now reaping the rewards of the competition between the galleries and the promoters to ‘market’ their works. 

 

 

 

However this sector still remains highly unorganised in India. In the absence of any monitoring authority or art council. Art consulting and management firms capitalise on this gap and apply management principles to give this industry a professional makeover. Gallery owners on the other hand are tagging such practices as nothing but “a mode of fooling people and making a fast buck”. They say that art consultation by managers, instead of trained artists, will only lead to promotion of undeserving artwork. “Earlier artists were aware of struggle but the fresh breed wants quick success. Art consultants would only focus on business aspects and would not hesitate to promote even junk,” says the owner of a prominent art gallery. Others, however, are maintaining a neutral approach to the whole affair. Nemiraj Shetty, owner of Hasta Art Gallery, says that a decade ago not all art shows were handled by curators but now curators have become indispensable partners. “Similarly, now art management and consulting firms are trying to get a foothold by being intermediaries between artists and galleries and other operations that involve a lot of money. Artists have to understand that while curation is an aesthetically designed activity, consultation is just a business,” he adds. 

Leave a Response »

 

ఆకాశానికెదిగిన అదిలాబాదు పిల్ల- గంట స్వాతి Ganta Swathi ఆదివారం, జూలై 6 2008

Adilabad girl makes it to Aviator Flying Inc.

S. Harpal Singh

Ghanta Swathi is first girl to get pilot commercial licence

……………………………………………………………………………………………………………

Swathi is daughter of a head constable in Adilabad

She flew for 200 hours before getting her licence 

…………………………………………………………………………………………………………… 

 

  
Flying high: Ghanta Swathi is all confidence getting where she desired to be.

 

ADILABAD: If you want to know how even earthy girls can earn wings, meet Ghanta Swathi, the first person from Adilabad town to acquire a commercial pilot licence. She will be joining the Aviator Flying Inc. of the United States soon as an instructor and charter pilot.

“A different vocation is what I had always desired. I wanted to join the Air Force but circumstances led me to train as a commercial pilot,” reveals the youngster confessing to being influenced by dogfights shown in a film. “With the all important support of my family, I could give wings to my desire,” she adds somewhat philosophically.

Swathi is the eldest among the four children of head constable (traffic) Murali. She graduated from a college in Adilabad before joining the AP Aviation Academy in Hyderabad in 2006 for a brief period. “After only about 10 hours of flying, I enrolled with the Aviator and flew for 200 hours before getting my licence. I trained in Dallas in USA and Cebu in Philippines,” explains Swathi.

7 Responses »

 

Nirmal art & toys ఆదివారం, జూన్ 29 2008

Nirmal Paintings & Toys

 

 

Nirmal town, nestled amidst hills and forests, is aptly called the ‘land of toys’.

Nirmal town of Adilabad occupies a leading place in the handicrafts map of India. Specialty of this craftsmanship is the utilization of simple material which is available locally. These simple materials are transformed into exquisite crafts and art of great appeal. This art form originated in 14th century under the royal patronage of then ruling nobility. Nirmal craftsmen have earned reputation for their expertise in wooden engravings. A variety of Nirmal products in wood include furniture, toys, plaques, bangles, jewellery boxes, screens or miniature paintings.

The craftsmen use indigenous mineral and vegetable dyes for colouring their products. They even produce gold covers from herbal extracts. Experimentation of colours resulted in many transformations.

 

It is learnt that when this craft first started it was limited in its range. The first articles were based on figures and episodes from mythology and were purely art objects. But the dawn of 17th century saw a new horizon of this art form. The local talent advanced and articles of utility and decoration started to be manufactured.

Leave a Response »

 

People’s agenda wins Telangana byelections మంగళవారం, జూన్ 3 2008

Polepally protesters sway poll outcome

P. Sainath

 

The farmers contesting the Jadcherla seat helped to defeat the sitting MLA.

— Photo: P. Sainath

The Jadcherla 13, of whom eight are seen in the picture, succeeded in lowering the votes of the main parties

 

They made history by standing as 13 independent candidates fighting the same Assembly seat but contesting for, not against, one another. They did it again on Sunday — by helping defeat the sitting Telangana Rashtra Samithi MLA, even as every one of them lost his or her own security deposit.

The 13 farmers contesting the Jadcherla seat in Telangana — who lost their lands to the Polepally Pharma Special Economic Zone — together drew a total of over 8,000 votes. That is, four times Congress candidate Mallu Ravi’s victory margin over the Telugu Desam Party’s Erra Sekhar.

The effort of these mainly Dalit, backward caste and Adivasi farmers — a protest to draw attention to their loss of land — torpedoed the sitting TRS MLA, Lakshma Reddy. He drew less than 21,000 votes and came third. Both his Congress and TDP rivals drew more than twice that number each.

As many as 350 families have lost all their land — some 969 acres — to the Pharma SEZ (The Hindu, May 26, 2008). But even if these families had three votes each, the Jadcherla 13 drew several times that number in sympathy. That is, there is clear evidence of a much wider sympathy for them. Not only did they lose their land, they got no compensation beyond a pittance per acre.

The land acquired by the government for the SEZ is adjacent to the national highway. It is also not far from the Shamshabad airport. Land rates in the region are thus well above Rs.20 lakh per acre. Often even higher than that. But the displaced farmers got sums ranging from Rs.18,000 to Rs.50,000 an acre, way below the prevailing market rates.

Leave a Response »